سپهرغرب، گروه سلامت: روز پرستار کم‌کم از راه می‌رسد و جلسات و نشست‌ها برای قدردانی از جامعه پرستاری کشور، هرروز برگزار می‌شود؛ اما آنچه پس از این روز تغییر نمی‌کند، مسائل و مشکلات پرستاران است.

جامعه پرستاری کشور در خط مقدم ارائه خدمات سلامت به مردم و بیماران قرار دارد و بیشترین بار زحمات و مشکلات در بخش درمان نیز بر دوش این افراد است؛ اما آنچه دراین‌بین فراموش می‌شود، قدردانی از پرستاران است. قدردانی نه با برگزاری همایش‌ها و جشن‌های روز پرستار، بلکه جامعه پرستاری خواستار محقق شدن انتظارات به‌حقی بوده که سال‌های سال به آن‌ها توجه نشده و نمی‌شود. نمونه بارز توقع به‌حق پرستاران، عملیاتی شدن قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری است؛ قانونی که در تابستان سال 1386 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و از آن روز تاکنون هیچ اقدام عاجلی برای عملیاتی شدن آن صورت نگرفته است.

هرسال که به فصل بودجه نزدیک می‌شویم، زمزمه‌هایی شنیده می‌شود که قرار است برای اجرای قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، اعتبار دیده شود؛ اما به‌یک‌باره عنوان می‌شود که امسال هم نشد و باید برای سال بعد تلاش و دولت را مجاب کرد تا اعتباری برای اجرای این قانون در بودجه کل کشور لحاظ کند.

وعده‌هایی که پرستاران در این سال‌ها بارها شنیده‌اند و هیچ‌وقت محقق نشده است.

روز گذشته مسئولان سازمان نظام پرستاری کشور به‌عنوان نمایندگان پرستاری با رئیس مجلس شورای اسلامی دیداری داشتند و مسائلی مطرح شد؛ اما خروجی این نشست برای پرستاران ملموس نیست. زیرا شنیده‌اند که سال آینده هم نباید منتظر اجرایی شدن قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری باشند.

دبیرکل خانه پرستار از شرایط حاکم بر پرستاری کشور به‌شدت انتقاد کرد و گفت: چرا باید هزینه خدماتی که پرستاران عامل اجرای آن هستند به بهانه نداشتن تعرفه در جیب پزشکان برود.

محمد شریفی‌مقدم از قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری به‌عنوان ام‌المطالبات پرستاران یاد کرد و افزود: ما سال گذشته هم پیشنهاد ردیف اعتبار برای اجرایی شدن این قانون را به وزارت بهداشت پیشنهاد دادیم، اما درنهایت این دولت بود که با این پیشنهاد مخالفت کرد.

سوپروایزر آموزشی بیمارستان شریعتی تهران نیز گفت: من صبور بودنم را از پرستاری دارم. پرستاری سبک زندگی‌ام را تغییر داده است؛ وقتی می‌بینم مرگ و زندگی انسان این‌قدر به هم نزدیک بوده، یاد می‌گیرم قانع باشم. تلاش می‌کنم از داشته‌هایم بهینه استفاده کنم و قدرشان را بدانم.

علی کریمی رزوه افزود: حرفه پرستاری تلخ و رنج‌آور است. وقتی درد دیگران را می‌بینم، صبرم در برابر سختی‌ها و مشکلات بیشتر می‌شود. هرکسی نمی‌تواند پرستار شود، برای پرستار بودن باید ویژگی‌های خاصی مثل نوع‌دوستی، هم دردی و غیره داشته باشی. باید بتوانی در شرایط خاص تصمیمات خاص بگیری، اگرچه خیلی مواقع با لحظات دل‌خراشی در حین کار روبه‌رو می‌شوم، اما یاد گرفته‌ام به خودم مسلط باشم. با اینکه پرستاری بسیار استرس‌زا و پُرتنش است، اما آموخته‌ام برای جلوگیری از فرسودگی شغلی بین کار و زندگی شخصی‌ام مرزهایی بگذارم.

کریمی ادامه داد: پرستاری به من آموخت در مشکلات انعطاف‌پذیر باشم تا بتوانم آن‌ها را به‌خوبی پشت سر بگذارم. در ارتباط با بیماران، همراهانشان، مدیران و همکارانم مهارت‌های ارتباطی خوبی کسب کرده‌ام؛ چون ما پرستاران جمع‌کننده تمام اعضای تیم‌های درمانی هستیم.

یکی از مشکلات حاد پرستاران در بیمارستان‌ها، مخالفت با بازنشستگی پیش از موعد آن‌ها است. براساس قانون کار حرفه پرستاری در مشاغل سخت و زیان‌آور قرار دارد و از همین رو پرستاران می‌توانند زودتر از موعد بازنشسته شوند؛ اما کمبود نیرو باعث شده تا دانشگاه‌های علوم پزشکی زیر بار این قانون نروند و با بازنشستگی پرستاران مخالفت کنند.

رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران درخصوص بازنشستگی پیش از موعد پرستاران گفت: با وجود شرایط اقتصادی کشور و بدهی یک‌هزار میلیارد تومانی سازمان‌های بیمه‌گر به دانشگاه علوم پزشکی تهران، واقعاً امکان بازنشستگی پیش از موعد همکاران وجود ندارد.

عباسعلی کریمی افزود: ما امروز درگیر احساسات هستیم. عده‌ای از همکارانم با وجود سطح درآمد خوب و شغل مناسب، به‌دلیل تحلیل نادرست از شرایط احساس یأس می‌کنند؛ اما بسیاری از افراد با وجود دریافتی بسیار کمتر، هنوز هم با امید تلاش و کار می‌کنند.