کتاب «رقص سایه‌ها برای آواز و ارکستر سازهای ملی ایران» با آهنگسازی و نُت‌نگاری حمید متبسم و پیشکش به جوانان ایران، منتشر شد.
کتاب «رقص سایه‌ها برای آواز و ارکستر سازهای ملی ایران» با آهنگسازی و نُت‌نگاری حمید متبسم، در 200 صفحه به همت مؤسسه فرهنگی هنری ماهور منتشر شده است؛ طراحی جلد این کتاب برعهده نازنین خزائی بوده است.
نسخه صوتی قطعات این کتاب با اجرای سیاوش رضوان‌بهبهانی منتشر شده که شامل «آغاز»، «راز»، «نیاز»، «گداز»، «فراز»، «ساز»، «ناز» و «اعجاز» است.
در توضیح کتاب «رقص سایه‌ها برای آواز و ارکستر سازهای ملی ایران» به قلم متبسم آمده است: «اندیشه و انگیزه‌ آهنگسازی اثری برای آواز سنتی و ارکستر را سال‌ها پیش با خوانندگان نام‌آشنای زمان به‌ میان کشیدم، اثری که در آن، جواب‌آوازها در شکلی نو، مدرن و آهنگسازی‌شده، به دوش ارکستر باشد، اما از سوی آنان جدی شمرده نشد.
روز سی‌ام دی‌ماه سال 1402 از سیاوش رضوان‌بهبهانی (خواننده‌ اثر پیش رو) پیام و پیشنهادی دریافت کردم که به شکلی امکان به‌راستی درآمدن این خیال را برآورده می‌کرد. پس از شنیدن طرح‌های آوازی او، یکی را که پرده‌گردی گسترده‌ای در دستگاه ماهور دارد و بر پایه‌ غزلی از حافظ است، برگزیدم؛ غزلی که بیش از 30 سال پیش در شکل تصنیفی با نام «باده‌ شبگیر» آهنگسازی و منتشر کرده بودم.
پس از هم‌اندیشی با خواننده، شعری از سیاوش کسرایی، با نام «رقص ایرانی» را که هم‌آوای سخن دادخواهانه‌ غزل حافظ است، برای ساختن یک تصنیف نشان کردیم و آهنگسازی رقص سایه‌ها آغاز شد؛ فرجام یک‌سال کار، اثر پیش روی شما است که در نخستین اجرای شنیداری آن، هنرمندان و فن‌ورزان ذکرشده در این کتاب، نقش‌آفرینی کردند. این اثر را به سبب شادی تم‌هایش، پیشکش می‌کنم به جوانان ایران، باشد که پسند گوش زیب‌پسند شما دوست‌داران موسیقی ایران نیز باشد.»
حمید متبسم آهنگساز و نوازنده تار و سه‌تار و از بنیان‌گذاران گروه دستان، متولد 1337 در مشهد است. وی در دوران کودکی آموزش تار را نزد پدرش علی متبسم آغاز کرد و سپس از استادانی همچون حبیب‌الله صالحی، زیدالله طلوعی، هوشنگ ظریف، محمدرضا لطفی و حسین علیزاده بهره جست. وی به‌‌طور مداوم با کانون چاووش و گروه عارف همکاری داشت و پس از مهاجرت به آلمان، گروه موسیقی دستان و چکاوک را به همراه دیگر هنرمندان راه‌اندازی کرد. از دیگر فعالیت‌های متبسم، تأسیس انجمن تار و سه‌تار، برگزاری سمینارهای موسیقی سالانه و تشکیل گروه مضراب (از هنرجویان) و پردیس (ارکستر بین‌الملل) است.
متبسم سال 1387 ارکستر بزرگ سازهای ایرانی مشتمل بر 40 نوازنده و خواننده کُر را با همکاری بهرنگ تنکابنی تأسیس کرد. این ارکستر به‌منظور اجرای قطعه «سیمرغ»، اثری از او برای ارکستر بزرگ، گروه کُر و به خوانندگی همایون شجریان تأسیس شد و کار خود را از پاییز 1388 با رهبری محمدرضا درویشی آغاز کرد و مردادماه سال 1389 نخستین اجرای سیمرغ در استادیوم تنیس مجموعه ورزشی انقلاب به روی صحنه رفت. این اثر یک‌بار دیگر در تابستان 1390 در تالار وحدت به رهبری آهنگساز اثر به روی صحنه رفت و پس از آن در مهرماه همان سال دو کنسرت دیگر از سیمرغ و ونوشه در شهرهای هرلن و لاهه در کشور هلند برگزار شد.
31 خردادماه 1403 مراسم نکوداشت متبسم در هفتمین سال‌نوای موسیقی ایران برگزار و تندیس و لوحِ سال‌نوا، در غیاب متبسم به او اهدا شد؛ «بهاران آبیدر»، «بامداد»، «بوی نوروز»، «گل بهشت»، «حنایی»، «شوریده»، «خورشید آرزو» «پنجره‌ای به‌ سوی آفتاب»، «سپیدار»، «زمزمه‌ها» و «روزنه‌ای به‌رنگ» از آلبوم‌های متبسم است. «حنایی» و «شوریده» سال 2003 جایزه بهترین موسیقی سال را از وزارت فرهنگ فرانسه دریافت کردند.
متبسم علاوه‌بر فعالیت‌های هنری، به آموزش موسیقی نیز علاقه‌مند است و در کلاس‌های خصوصی و کارگاه‌های آموزشی به آموزش نوازندگی تار و سه تار می‌پردازد؛ او همچنین کتاب‌ها و مقالات متعددی در زمینه موسیقی ایرانی نوشته است.