تنها در سه سال اخیر رویدادهای طبیعی فاجعه‌انگیزی نظیر گل‌رودها در سیرالئون؛ کشوری در غرب آفریقا و تندبادها و طوفان‌های دریای کارائیب اثراتی جبران‌ناپذیر بر محیط‌زیست‌ بر جای گذاشته و صدها هزار نفر از مردم جهان را با مشکلات جدی مواجه کرده است. بدون شک جبران خسارات این حوادث سال‌ها طول خواهد کشید و درصورتی امکان‌پذیر است که از وقوع حوادث ناگوارتری جلوگیری شود.

کارکنان بانک جهانی با مقامات صندوق بین‌المللی پول، جلسات مکرری برگزار کردند تا نقش زیرساخت‌های پایدار را در نجات جهان و جهانیان موردبررسی قرار دهند.

افراد حاضر در این جلسات بر استفاده از رویکردهای چندجانبه برای دست‌یابی به زیرساخت‌های پایدار تمرکز کردند و با تحلیل علت موفقیت کشورهایی نظیر ژاپن و هند به این نتیجه رسیدند که پایدارسازی، مستلزم آموزش مادام‌العمر برای بهبود در سیستم‌ها و سرمایه‌گذاری‌های اولیه و ایجاد زیرساخت‌های مقاوم است. یکی از مهم‌ترین مسائلی که در جلسات فوق بررسی شد و به توافق جمعی رسید، طراحی و قیمت‌گذاری پروژه‌ها، قبل از عقد قرارداد برای پیاده‌سازی آن‌ها بود.

*تلاش مقامات رسمی نیجریه برای ایجاد زیرساخت‌های مقاوم در برابر سیل

ای‌بادان؛ مرکز ایالات اویو در کشور نیجریه، جمعیتی بالای 6 میلیون نفر دارد که پیش‌بینی می‌شود تعداد شهرنشینان آن تا سال 2025 به دو برابر برسد. این شهر از زمان‌های قدیم تا امروز تحت‌تأثیر سیل‌های پی‌درپی، خسارات زیادی را متحمل شده و اخیراً مشکلات ناشی از شهرنشینی سریع و تغییرات آب‌وهوایی نیز بر سختی‌های مردم افزوده است.

گروهی از مقامات محلی شهر با انجام پروژه مدیریت سیل شهری ای‌بادان، مطالعات استراتژیکی در زمینه پسماندهای جامد و مدیریت خطرات ناشی از سیل انجام دادند تا دولت نیجریه را در طراحی بهتر و سرمایه‌گذاری‌های درازمدت برای حل بحران سیل در این شهر یاری کنند.

این مطالعات همچنین مقامات شهری را قادر کرد که زیرساخت‌هایی با بیشترین خطر تخریب را در اولویت برنامه‌های خود قرار دهند و ظرفیت دولت را برای کشف و واکنش مؤثر به سیل‌ها و ایجاد مقاومت طولانی‌مدت تقویت کنند. در واقع بزرگان ای‌بادان درنظر داشتند گرایش دولت نیجریه را از مدیریت خطر به اعمال اقدامات پیشگیرانه تغییر دهند و از این طریق بحران سیل‌زدگی شهر را تحت کنترل درآورند.

مقامات محلی ای‌بادان در مرحله نخست پیاده‌سازی طرح‌های خود، به ایجاد زیرساخت‌های مقاوم به سیل پرداختند که این اقدام مبلغی بیش از 150 میلیون دلار هزینه برای دولت نیجریه دربرداشت. در این پروژه از تکنولوژی برای کمک به دیجیتالی کردن مناطق شهری جهت ایجاد نقشه‌ها، ارزیابی خطرات ناشی از سیل و مدل‌سازی هیدرودینامیکی دو بعدی بهره گرفته شد تا از این طریق مناطق ریسک‌پذیر شناسایی شود و در اولویت پیاده‌سازی پروژه‌ها قرار گیرد.

درواقع این رویکرد، ایجاد فضاهایی چندمنظوره را شامل می‌شد که به‌طور هم‌زمان به‌عنوان مکان‌هایی برای تفریح و سرگرمی و همچنین زمین‌های ورزشی استفاده می‌شد و مهم‌تر از همه اینکه این فضاها در مواجهه با سیل به‌صورت برکه‌هایی برای جذب آب باران عمل می‌کرد که رواناب ناشی از طوفان را کاهش داده و امنیت جوامع ساکن در مناطق اطراف را در مقابل سیل تضمین می‌کرد.

اگرچه بسیاری از مقامات رسمی ای‌بادان بر این باور بودند که برای کاهش خطرات ناشی از سیل لازم است از واکنش‌های سنتی نیز بهره گرفت، با این حال استفاده از تکنولوژی، می‌توانست آگاهی دولت نیجریه را در استفاده از روش‌هایی با کم‌ترین انتشار کربن در پیشبرد اهداف خود برای مقاوم‌سازی این شهر در مقابل سیل یاری کند.