یک کارشناس معماری گفت: اسکان مهاجرین در بافت تاریخی با اصالت این بافت تعارض دارد و باعث آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی می‌شود.

علی محمد فصیحی خروج ساکنان اصیل از بافت تاریخی را یکی از آسیب‌رسان‌های این بافت عنوان کرد و گفت: در دهه‌های اخیر مهاجران در بافت تاریخی ساکن شدند که با اصالت بافت تاریخی تعارض دارد و از ارزش آن کم می‌کند حال باید مشوق‌هایی در نظر گرفته شود که افراد با اصالت در بافت تاریخی ساکن شوند تا به حفظ هویت شهری کمک شود.

وی افزود: نگاه مدرنیته به بافت تاریخی نیز از عوامل آسیب‌زاست که در دهه اخیر این نگاه تغییر یافته است.

این کارشناس معماری گفت: بافت تاریخی بخشی از فضاهای معماری و شهری محیط پیرامون را شامل می‌شود و نه تنها از بعد تاریخی بلکه از لحاظ هویت اجتماعی دارای اهمیت است.

وی با اشاره به نقش بافت تاریخی در هویت اجتماعی تصریح کرد: بافت تاریخی به گونه‌ای است که در آن مراودات اجتماعی شکل می‌گیرد؛ مساجد، حسینیه‌ها، حمام‌ها و میادین به گونه‌ای طراحی می‌شد که گفت و گو محور بوده و معماران در طراحی این بناها به رویکرد تعاملات اجتماعی توجه ویژه‌ای می‌کردند.

فصیحی افزود: در ادوار مختلف تاریخی تا دوره معاصر معماری به گونه‌ای بوده است که نمایانگر فرهنگ و هویت ما باشد و از این لحاظ میدان نقش جهان در زمینه معماری بافت تاریخی ارزشمند است.

وی ادامه داد: تعاملات اجتماعی در بافت‌های تاریخی نیز برای گردشگر حائز اهمیت است؛ زیرا با هویت میراثی ارتباط مستقیمی دارد در این راستا طرح توسعه اقامتگاه‌های بومگردی در حال اجراست که ارتباط مستقیمی با جذب گردشگر و بافت تاریخی شهر اصفهان دارد.

این کارشناس معماری خاطرنشان کرد: مدیریت شهری نقش مؤثری در حفظ بافت تاریخی دارد در این راستا شهرداری اصفهان با تشکیل سازمان در زمینه حفظ بافت اصفهان اقدامات خوبی کرده است.

وی با بیان اینکه بافت تاریخی بخش جداناپذیر شهرهاست و به بهبود فضاهای شهری کمک می‌کند، گفت: برای حفظ بافت تاریخی باید نگاه فرهنگی بر اقتصادی غلبه داشته باشد.

منبع: ایمنا