انسولین یک هورمون کلیدی در متابولیسم انرژی و تنظیم قند خون است. عملکرد طبیعی انسولین در بدن ممکن است به خاطر مسائلی نظیر اضافه وزن، منجر به کاهش حساسیت به انسولین و افزایش خطر ابتلاء به دیابت نوع 2 و بیماری‌‌های قلبی عروقی می‌شود.

محققان دانشگاه تورکو فنلاند متوجه شده‌اند که ایستادن با حساسیت بهتر به انسولین مرتبط است. بنابراین افزایش زمان ایستادن روزانه ممکن است به جلوگیری از بیماری‌های مزمن کمک کند.

دیابت نوع 2 یکی از شایع‌ترین بیماری‌های ناشی از سبک زندگی در سراسر جهان است و قبل از شروع این بیماری، معمولاً اختلال حساسیت به انسولین، یعنی مقاومت به انسولین ایجاد می‌شود. در این حالت، بدن به‌طور معمول به انسولین واکنش نشان نمی‌دهد و سطح گلوکز خون افزایش می‌یابد.

سبک زندگی تأثیر قوی‌ای بر مقاومت به انسولین و ابتلاء به دیابت نوع 2 داشته و فعالیت بدنی منظم نقش مهمی در پیشگیری از این مشکلات دارد.

در این مطالعه، محققان ارتباط بین مقاومت به انسولین و بی‌تحرکی، فعالیت بدنی و تناسب اندام در بزرگسالان را با افزایش خطر ابتلاء به دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی عروقی مورد بررسی قرار دادند.

آنها مشاهده کردند که ایستادن با فرایند بهتر حساسیت به انسولین، بدون توجه به میزان فعالیت بدنی روزانه یا مدت زمان نشستن، سطح آمادگی جسمانی یا اضافه وزن همراه است.

«تارو گارتویت»، سرپرست تیم تحقیق، در‌این‌باره می‌گوید: «این ارتباط قبلاً نشان داده نشده بود. این یافته‌ها بر جایگزینی بخشی از زمان نشستن روزانه با ایستادن تاکید دارد، به ویژه اگر فرد توصیه‌های فعالیت بدنی را رعایت نمی‌کند.»

وی در ادامه می‌افزاید: «ورزش منظم برای سلامتی مفید است. به نظر می‌رسد فعالیت بدنی، تناسب اندام و کم‌تحرکی نیز با متابولیسم انسولین مرتبط باشد.»