اهمیت برنامه‌ریزی از سطح بلندمدت تا کوتاه مدت به لحاظ تأثیری که بر سامان‌دهی فعالیت‌ها و هزینه‌کردها و افزایش بهره‌وری سازمانی ایفا می‌کند، روشن است؛ برنامه راهبردی توسعه شهری پاسخی به نیاز مدیریت شهری در مورد تدوین برنامه‌ای فراگیر است. به‌گونه‌ای که در کنار برنامه‌های توسعه شهری مانند طرح جامع تفصیلی که اغلب ناظر بر سامان‌دهی کالبدی- فضایی شهر است و سایر مسائلی که با هدف رفع بخشی از مسائل روزمره شهر مورد استفاده قرار می‌گیرند، در چارچوبی علمی به آینده محتمل شهر به شکلی هدفمند و با اتکا به مشارکت شهروندان بپردازد.

درواقع برنامه‌های بلندمدت تا کوتاه‎مدت نقشه راه شهر برای ایجاد فضایی مطلوب در جهت ارتقای کیفیت حیات شهروندان هستند.

اخیراً از پارلمان شهری همدان خبر خوشی به گوش رسید و آن اینکه نمایندگان مردم به دنبال تدوین برنامه پنج‌ساله مدیریت شهری همدان هستند و ظاهراً برای این کار بزرگ در قالب رأی‌گیری با پنج رأی به سیدمسعود عسگریان اعتماد شده است؛ اما از آنجایی که ما عادت داریم همه‌چیز را با سیاست‌زدگی خراب کنیم، در این موضوع نیز ظاهراً برخی به دنبال دعوای نعمتی حیدری افتاده‌اند و از بعد رأی‌گیری، در فضای مجازی مطلب می‌گذارند که چرا فلان‌کس به فلانی رأی داد و چرا به دیگری رأی نداد و غیره.

گذشته از تجربه عسگریان در مدیریت شهری و توانایی وی در این امر، باید این مسئله را به فال نیک گرفت که تعدادی از اعضای هر دو طیف حاضر در شورا فارغ از باند و گروه‌بازی به تجربه و توانایی او رأی دادند و به کسانی که به دنبال حاشیه و مقاصد دیگری هستند باید گفت بهتر است انرژی ارسال پیام از این گروه به آن گروه و لابی کردن را روی توان فرد منتخب بگذارید تا برنامه مطلوبی برای پنج سال آینده شهر همدان نوشته شود.

از منتخب شورا برای این کار مهم نیز انتظار می‌رود برای تدوین برنامه پنج‌ساله شهر همدان از نخبگان و صاحب‌نظران بهره‌ برده و برنامه‌ای علمی و واقع‌بینانه با توجه به ظرفیت‌ها و نیازهای شهر در سال‌های آتی تدوین کند.

نکته دومی که باید به‌طور خاص در این برنامه مورد توجه قرار گیرد، عرصه فرهنگ است؛ متأسفانه ما در مدیریت شهری فقط به مسائل کالبدی و اقتصادی شهر توجه می‌کنیم و هیچ برنامه‌ای برای فرهنگ شهروندان نداریم، درحالی که برنامه‌ریزی فرهنگی از بسیاری هزینه‌کردها و آسیب‌هایی که به‌خاطر عدم فرهنگ‌سازی گریبان‌گیر شهر می‌شود، پیشگیری می‌کند.

درواقع می‌توان گفت وقتی برنامه‌ای برای یک جامعه بدون لحاظ بُعد فرهنگی آن نوشته شود، همچون جسم بدون روح از حیات و کارآیی برخوردار نخواهد بود. حتی اگر ضمانت‌‌های قانونی سنگین از این برنامه حمایت کند تا مردم احساس نیاز به آن داشته باشند، قطعاً سرانجامی جزء شکست در انتظارش نخواهد بود.

سوم اینکه این برنامه پنج‌ساله شهر همدان را به سوی کدام آرمان‌شهر رهنمون می‌شود؟ یادمان باشد آرمان‌شهر دارالمؤمنین و دارالمجاهدین همدان براساس سبک زندگی ایرانی اسلامی است و نه فلان شهر اروپایی یا آسیایی.

براساس چارچوب‌های زیست توحیدی باید این برنامه به‌گونه‌ای تدوین شود که برنامه‌های پنج‌ساله‌ بعدی را نیز بر مسیری درست قرار دهد، مبادا خشت نخست را کج بگذاریم.