پاویون آرزوها؛ نماد حفاظت از محیطزیست
هرساله در اواسط فصل پاییز فستیوالی هنری در هنگکنگ برگزار میشود که در آن هنرمندان آثار خود را با مفاهیم مختلف در معرض دید بازدیدکنندگان قرار میدهند. در سال گذشته سایبانی بینظیر در میان سایر آثار هنری خودنمایی و البته طراحی فوقالعاده آن مسائل زیستمحیطی را در ذهن بازدیدکنندگان یادآوری میکرد.
سایبان فوق که «پاویون آرزوها» نام گرفت، با استفاده از پنج هزار آجر ساختهشده از مواد پلیاتیلنی بازیافتی و با تراکم بالا ایجاد شد. هنرمندان این پاویون شگفتانگیز را به شکل یک فانوس درخشان طراحی و آجرهای پلاستیکی آن را در هفت طرح مختلف رنگآمیزی کردند. رنگهای همخانواده پاویون آرزوها یک شعله آتش را به تصویر میکشید و اثرات صوتی، چراغهای الایدی و موسیقی جذابیت آن را در شبهنگام دوچندان میکرد.
پاویون آرزوها که به درخواست دولت هنگکنگ در زمین فوتبال پارک ویکتوریا در معرض دید همگان قرار گرفت، پس از نمایش عمومی تمام اجزای تشکیلدهندهاش برای انجام پروژههای بعدی، جمعآوری شدند. طراحان اهل هنگکنگ این اثر هنری شگفتانگیز را بهعنوان نمونه کامل یکی از آثار هنری خود در گذشته که آن نیز مسائل زیستمحیطی را در برمیگرفت، به تصویر کشیدند.
پاویون آرزوها به شکل فانوس، در محوری دایرهای به قطر 18 متر و ارتفاع 6 متر ساخته شد و هنرمندان در احداث آن از هیچ پایه و ستونی استفاده نکردند. این پاویون فانوسمانند علاوهبر نمایش مسائل زیستمحیطی، دو سنت عمده مردم هنگکنگ را نیز به تصویر میکشد؛ مردم هنگکنگ در ایام خاصی از فصل پاییز آرزوهایی را روی کاغذ مینویسند، آن را در فانوسهایی قرار میدهند و شبهنگام در آسمان رها میکنند. از سوی دیگر مردم سازههایی مرتفع احداث میکنند و سپس آن را آتش میزنند که به اعتقاد خود این کار برایشان سرنوشت خوب را رقم میزند.
البته هنرمندان هنگکنگی پاویون آرزوهای خود را دوستدار محیطزیست و متفاوت با این آیین طراحی کردند. آنها بهجای سوزاندن اثر هنری خود و انتشار گاز کربن در هوا، از لامپهای الایدی برای روشن کردن آن بهره گرفتند تا ظاهری سوزان به آن ببخشند.