شهردار سئول اعلام کرد: تا پایان سال 2023 شهری دوستدار افراد معلول ایجاد خواهد کرد تا در آن مردمی که از نظر جسمی با مشکل مواجه هستند، بدون نیاز به دیگران و با امنیت کامل تردد کنند. این طرح به دنبال برنامه پنج ساله سابق دولت از سال 2014 تا 2019 شکل گرفته است و در آن حمل و نقل عمومی در رأس برنامه‌های توسعه شهری قرار دارد.

شهردار پایتخت کره جنوبی از تخصیص مبلغی معادل 784 میلیون دلار به پروژه پنج ساله جدید خبر داده و اعلام کرده: این هزینه برای بهبود حمل و نقل عمومی شهری، مسکن و کارآفرینی برای شهروندان دارای معلولیت مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

در حال حاضر حدود نیمی از ناوگان اتوبوس‌های عمومی سئول مطابق با نیاز افراد سوار بر صندلی‌های چرخ‌دار ساخته شده است که البته شهردار قول داده است تا پایان پروژه پنج ساله، صد در صد اتوبوس‌های حمل و نقل عمومی را مجهز به سکوهایی برای بالا و پایین رفتن افراد معلول بدون نیاز به کمک دیگران خواهد کرد. علاوه بر این 26 ایستگاه متروی شهر فاقد بالابر برقی هستند که در نتیجه تردد از این طریق را برای افراد دارای معلولیت مشکل و حتی غیرممکن کرده است، اما مقامات شهر قول داده‌اند تا پایان سال 2023 تمام ایستگاه‌های مترو را به بالابرهای برقی مجهز کنند.

علاوه بر این جایگزین کردن تاکسی‌های قدیمی شهر با تعداد 682 دستگاه ون مجهز به سکوی تسهیل تردد برای افراد معلول از دیگر طرح‌هایی است که در اولویت برنامه‌های شهری تا پنج سال آینده قرار دارد.

جالب است بدانید که شهردار و دیگر مقامات رسمی سئول تنها به بهبود سیستم‌های حمل و نقل عمومی برای افراد معلول اکتفا نکرده‌اند، بلکه در نظر دارند به کارآفرینی برای این افراد بپردازند. تا سال 2023 بیش از 800 شغل جدید برای ساکنان دارای معلولیت در پایتخت کره جنوبی ایجاد خواهد شد که تمام افراد استخدام شده از حق بیمه و دیگر مزایا برخوردار خواهند شد.

در حال حاضر تعداد 85 واحد مسکونی در اختیار افرادی با معلولیت شدید قرار دارد که در هر واحد، تعداد دو یا سه فرد معلول به مدت دو سال تحت مراقبت مستقیم یک مددکار اجتماعی قرار می‌گیرند. شهردار سئول متعهد شده است در کمترین زمان ممکن 15 واحد مشابه احداث کند و هر ساله 60 واحد مسکن دائمی به آن‌ها بیفزاید.

مقامات رسمی سئول پس از برگزاری جلسات متعدد با یکدیگر تصمیم گرفتند برای ایجاد برابری و انسجام اجتماعی بین شهروندان خود وضع افراد دارای معلولیت را نیز همانند سایر مردم، در برنامه‌ریزی‌های شهری خود مورد توجه قرار دهند. مقامات در نهایت به این نتیجه رسیدند که بهبود حمل و نقل عمومی، مسکن و کارآفرینی برای افراد دارای معلولیت از جمله اقداماتی است که می‌توان برای برابری حقوق این دسته از افراد با سایر شهرنشینان انجام داد.

برخی طرفداران حقوق افراد معلول استدلال کرده‌اند که طرح پنج ساله مقامات ارشد سئول افراد دارای معلولیت شدید را از قلم انداخته و تنها مردم دارای معلولیت جسمی را مورد توجه قرار داده است. این افراد ادعا کرده‌اند که بیشتر افراد دارای معلولیت شدید چاره‌ای جز ماندن در آسایشگاه‌ها که معمولاً از ظرفیت 30 تا 100 نفر برخوردار هستند ندارند.

این افراد اغلب بیماران مبتلا به اوتیسم یا فلج مغزی هستند که بیش از هر چیز دیگر به مسکن نیاز دارند حال آنکه در سراسر شهر محل‌های زیادی به سکونت آن‌ها اختصاص داده نشده است. اینکه مقامات سئولی می‌خواهند تا پنج سال آینده تنها تعداد 300 واحد مسکونی برای افراد با معلولیت شدید ایجاد کنند، اقدام قابل توجهی نیست و باید تصمیمات مهم‌تر و کارآمدتری برای سکونت این افراد رنجور اتخاذ شود.