سپهرغرب، گروه استان‌ها - سمیرا گمار: بهورز نمونه همدانی عنوان کرد: مسئله بعدی درخواست تغییر نظر در پرداختی بهورزان است، با توجه به طرح تحول سلامت در همه حوزه‌های بهداشت و درمان حجم کار بهورزان افزایش یافت و علیرغم این تغییر عملکرد و وظایف، مزایا و حقوق تغییری نداشت. در راستای تکریم و بزرگداشت بهورزانی که کمتر به خدمات و زحمات آن‌ها پرداخته می‌شود، روز دوازدهم شهریور هرسال با عنوان روز بهورز نام‌گذاری شده‌است. 34 سال پیش این نام‌گذاری باهدف کمک‌رسانی هر چه بیشتر به بیماران روستایی و تحقق یکی از اهداف مقدس انقلاب اسلامی مبنی بر فقرزدایی از روستاها با تأسیس خانه‌های بهداشت شکل گرفت و در جهت تأمین نیروی متخصص این خانه‌ها به تربیت افرادی همت گمارد که بهورز نام گرفتند. کاهش میزان مرگ‌ومیر در روستاها، واکسیناسیون کودکان، آموزش مادران و مواردی از این قبیل ازجمله مهم‌ترین فعالیت‌های بهورزان است. تلاش‌ بهورزان‌ در دورافتاده‌ترین ‌روستاهای‌ کشور موجب‌ می‌شود خدمات‌ بهداشتی‌ لازم‌ به‌ روستاییان ‌ارائه‌شده و از اشاعه ‌بیماری‌ در جامعه‌ جلوگیری‌ شود. با این‌ وصف‌ بهورزان‌ نه‌تنها موجب ‌سلامت‌ روستاییان‌ می‌شوند، بلکه‌ به ‌تأمین‌ سلامت‌ جامعه‌ شهری‌ نیز کمک ‌می‌کنند، چراکه بیماری‌ مرز نمی‌شناسد و در صورت‌ عدم‌ رعایت‌ بهداشت‌ و مراقبت‌های‌ بهداشتی،‌ شهر و روستا، فقیر و غنی‌ در معرض‌ خطر ابتلا به‌ انواع‌ بیماری‌ها قرار می‌گیرند. قرار گرفتن در روز بهورز بهانه‌ای شد تا به گفت‌وگویی کوتاه با یکی از خدمتگزاران این عرصه بپردازیم که در ادامه بخش‌هایی از آن را می‌خوانید: لطفاً به‌عنوان نخستین سؤال خودتان را معرفی کنید. هادی صفری‎جلال، بهورز پایگاه سلامت روستایی روستای یکن‌آباد هستم و حدود 6 سال است که در آنجا مشغول به کار و خدمت‌رسانی هستم که در تمام این سال‌ها به‌عنوان بهورز نمونه شهرستان و استان شناخته‌شده‌ام. شرایط کار شما در روستا به چه صورت است؟ خودتان خواسته‌اید‌ در این مکان خدمت کنید؟ یکی از شرایط پذیرش و استخدام بهورز در خانه بهداشت و پایگاه سلامت روستایی، بومی بودن است، بنده نیز ازآنجایی‎که بومی این منطقه بودم و باتوجه به علاقه‌ای که به خدمت‌رسانی در این زمینه داشتم این شغل را انتخاب کردم. بپردازیم به چالش‌های کاری پیش روی شما، چه دغدغه‌هایی دارید؟ مسائل و چالش‌های کاری ما به دو سطح استانی و کشوری تقسیم می‌شود؛ در سطح کشوری از وزارتخانه تقاضا داریم اجرای طرح رتبه‌بندی بهورزها را با جدیت پیگیری کنند، چراکه با توجه به افزایش روزافزون کار در امور بهداشتی، سابقه کاری و دور و نزدیک بودن به شهر و خانواده، همکارانی که در برخی از روستاها مشغول خدمت هستند از بسیاری از امکانات محروم‌اند و اجرای این طرح می‌تواند بخشی از کاستی‌ها را در این زمینه جبران کند. مسئله بعدی درخواست تغییر نظر در پرداختی بهورزان است، زیرا با توجه به طرح تحول سلامت در همه حوزه‌های بهداشت و درمان، حجم کار بهورزان افزایش یافت و اما با توجه به این تغییر عملکرد و وظایف، مزایا و حقوق تغییری نداشت. سومین چالش ما این است که بهورزی برخلاف مخاطرات بالقوه‌ای که دارد در زمره شغل‌های سخت و زیان‌آور نیست. بهورزها همه امور مربوط به بهداشت چه بهداشت حرفه‌ای و چه محیط و امور پیشگیرانه، مراقبت از کودکان و واکسیناسیون را در سطح روستاها انجام می‌دهند اما جزو مشاغل سخت نیستند که امیدواریم در این ردیف محسوب شوند. و درنهایت دغدغه نهایی ما این است که دو سالی که به‌عنوان دوره آموزشی ما بوده و درس‌خوانده‌ایم و یک سال هم کارآموز بوده‌ایم، جزو سنوات خدمتی محسوب نشده و بیمه هم برای آن در نظر نگرفته‌اند. پس از حقوق و مزایایی که دریافت می‌کنید رضایت ندارید؟! خیر؛ به‌طورکلی همکاران در این بخش رضایت عمومی ندارند چراکه حجم کارها با حقوق دریافتی اصلاً تناسبی ندارد و نه‌تنها نسبت به بسیاری از ارگان‌ها و نهادها بلکه در مقایسه با بسیاری از همکاران که در بخش سلامت و با کار مشابه اشتغال دارند نیز بسیار پایین است. بهورزان با توجه به ماهیت کارشان مجبورند تقریباً به‌اندازه یک پزشک، بیماری‌ها، داروها و راه‌های پیشگیری را بشناسند! با توجه به آموزش‌های محدود شما، آیا این کار برایتان سخت نیست؟ یکی از مسائل این حرفه همین موضوع است، چراکه دانش مردم در سطوح و اقشار مختلف روزبه‌روز در حال افزایش و ارتقا است اما سطح علمی ما به همان دو سال آموزشی برمی‌گردد و جز موارد اندک که آن‌هم به شغل ما مرتبط بوده و در حوزه خدمتی بهورزی برای کار و خدمت بیشتر است، به‌روز رسانی دانش و اطلاعات صورت نمی‌گیرد، نه اجازه تحصیل به ما داده‌شده و نه می‌توانیم در این زمینه دانش را عمومی کنیم! پس تقاضا داریم یک دانشکده بهورزی برای این امر در نظر گرفته شود یا اینکه دانشگاه علوم پزشکی در این راستا تدبیری بیندیشد. آقای صفری، اگر جوانی به شما مراجعه کند و بگوید علاقه‌مند به کار بهورزی است آیا منصرفش می‌کنید یا تشویق؟ اگر کسی این شغل را برای حقوق و مزایا انتخاب کند، یقیناً به مشکل برمی‌خورد، برای همین علاقه و عشق به این کار حرف نخست را می‌زند، چراکه جنس این کار خدمت به هم‌وطنان محروم است. ممنون از وقتی‌که در اختیار ما قرار دادید، لطفاً اگر به‌عنوان کلام پایانی نکته‌ای هست بفرمایید. از روزنامه سپهرغرب به‌طور ویژه تشکر می‌کنم که به این موضوع پرداخت. از مسؤولان رده‌های بالا نیز تقاضا دارم «این شغل را ببینند»، آموزش‌ها را ارتقا دهند و فکری به حال حقوق و مزایای بهورزان کنند. به امید برطرف شدن همه مشکلات و موانع این عرصه برای همه همکارانم آرزوی سلامتی و توفیق دارم.